اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر گرایش به خودکشی زنان با اختلال افسردگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر گرایش به خودکشی زنان با اختلال افسردگی انجام شد. روش مورد استفاده در این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان با اختلال افسردگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بروجرد در سال ۱۴۰۴ بوده است. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر از زنان انتخاب شده اند و با گمارش تصادفی در گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفته اند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه گرایش به خودکشی استفاده شد. سپس درمان شناختی رفتاری طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد. پس از پایان جلسه های درمان شناختی رفتاری، از گروه های آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. یافته های پژوهش پس از اجرا نشان داد که در گروه آزمایش، میزان نمرات گرایش به خودکشی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون کاهش یافته است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر گرایش به خودکشی زنان با اختلال افسردگی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، گرایش به خودکشی ، زنان با اختلال افسردگی