اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت روابط زناشویی زوجین دارای مشکلات خانوادگی

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت روابط زناشویی زوجین دارای مشکلات خانوادگی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل زوجین دارای مشکلات خانوادگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تبریز در سال ۱۴۰۴ بوده است. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۲۸ زوج انتخاب شده اند و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل قرار گرفته اند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی استفاده شد. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت ۸ هفته، هر هفته در یک جلسه درمان ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش را دریافت نموده اند و گروه کنترل مداخله خاصی را دریافت ننمودند. یافته های پژوهش پس از اجرا نشان داد که در گروه آزمایش، میزان نمره کیفیت روابط زناشویی زوجین در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که، اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت روابط زناشویی زوجین دارای مشکلات خانوادگی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، کیفیت روابط زناشویی ، زوجین ، مشکلات خانوادگی