اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب اجتماعی در زنان متاهل دارای مشکلات خانوادگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب اجتماعی در زنان متاهل دارای مشکلات خانوادگی انجام گرفت. روش پژوهش بصورت نیمه آزمایشی که از یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل بوده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان متاهل دارای مشکلات خانوادگی، مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر مشهد در سال ۱۴۰۴ بودند. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر زنان متاهل دارای مشکلات خانوادگی که نمرات بالایی در پرسشنامه اضطراب اجتماعی دریافت کرده اند، انتخاب شده اند و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفته اند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب اجتماعی استفاده شد. سپس جلسات طرحواره درمانی به مدت ۱۰ جلسه(هفته ای دو جلسه ۹۰ دقیقه ای) بر اساس پروتکل تدوین شده توسط پژوهشگر برای آزمودنی های گروه های آزمایش اجرا شد. یافته ها نشان داد که پس از مداخله، میانگین نمرات اضطراب اجتماعی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. در نتیجه طرحواره درمانی بر اضطراب اجتماعی در زنان متاهل دارای مشکلات خانوادگی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، اضطراب اجتماعی ، زنان متاهل دارای مشکلات خانوادگی