اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر سازگاری زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر سازگاری زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری این پژوهش شامل زوجین دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بوده است. نمونه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۲۸ نفر در دو گروه آزمایشی و گواه (۱۴ نفر گروه آزمایش و ۱۴ نفر گروه گواه) قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سازگاری زناشویی استفاده شده است. سپس گروه آزمایش تحت مداخله درمان شناختی رفتاری در هشت جلسه ۲ ساعته قرار گرفت ولی گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. یافته ها نشان داد در بین افراد شرکت کننده در گروه های آزمایش و کنترل از لحاظ نمرات سازگاری زناشویی در پس آزمون معنی دار بوده است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر سازگاری زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، سازگاری زناشویی ، زوجین دارای تعارضات زناشویی