اثربخشی آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف پذیری هیجانی و روابط بین فردی دانش آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف پذیری هیجانی و روابط بین فردی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه انجام شد. با توجه به چالش های هیجانی و ارتباطی نوجوانان در مواجهه با تغییرات فرهنگی و اجتماعی، ضرورت استفاده از رویکردهای نوین روان شناختی برای ارتقای سلامت روانی آنان احساس می شود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۱ جلسه برنامه آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه روابط بین فردی سینگ و بهارگاوا (۱۹۹۰) و پرسشنامه انعطاف پذیری هیجانی رشید و بیات (۱۳۹۸) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد اثر معنادار و بسیار قوی بر افزایش انعطاف پذیری هیجانی و بهبود روابط بین فردی دارد. یافته ها بیانگر آن است که تلفیق ACT با مهارت های زندگی می تواند راهبردی موثر برای ارتقای سلامت هیجانی و اجتماعی نوجوانان باشد. محدودیت هایی نظیر حجم نمونه کم و نبود پیگیری طولی وجود داشت؛ ازاین رو پژوهش های آتی با نمونه های گسترده تر و طرح های طولی پیشنهاد می شود. به طور کلی نتایج پژوهش گویای آن است که آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند به عنوان مداخله ای موثر در برنامه های مدارس برای تقویت تاب آوری و تعاملات اجتماعی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد ، انعطاف پذیری هیجانی ، روابط بین فردی ، دانش آموزان دختر