اثربخشی تئاتردرمانی بر افسردگی زنان دارای دلزدگی زناشویی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تئاتردرمانی بر کاهش افسردگی زنان دارای دلزدگی زناشویی انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل زنان مراجعه کننده به کلینیک های روان شناسی شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در برنامه تئاتردرمانی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه افسردگی بک بود و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام گرفت. نتایج نشان داد که تئاتردرمانی به طور معناداری موجب کاهش افسردگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد و اندازه اثر به دست آمده بیانگر تاثیر قابل توجه این مداخله بود. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که تئاتردرمانی به عنوان یک رویکرد خلاقانه و چندبعدی، قابلیت قابل ملاحظه ای در بهبود سلامت روان و کاهش علائم افسردگی زنان دارای دلزدگی زناشویی دارد. اجرای این روش می تواند به عنوان یک مداخله مکمل در مراکز مشاوره خانواده و درمان های روان شناختی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تئاتردرمانی ، افسردگی ، دلزدگی زناشویی