اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت(ISTDP) بر بهزیستی روانشناختی پیشکسوتان ورزشی مبتلا به دیابت نوع۲

زمینه: فقدان بهزیستی روانشناختی در پیشکسوتان ورزشی مبتلا به دیابت نوع۲ می تواند منجر به آسیب های جدی به خود و حتی اطرافیان این پیشکسوتان ورزشی گردد. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت بر بهزیستی روانشناختی پیشکسوتان ورزشی مبتلا به دیابت نوع۲ بود. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل پیشکسوتان ورزشی مبتلا به دیابت نوع۲ کلینیک ها، مراکز درمانی و بیمارستان های شهر قم در نیمه اول سال ۱۴۰۴ بود که تعداد۳۰ نفر(هر گروه ۱۵ نفر) به روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و گروه گواه قرار گرفتند. جلسات درمانی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت(ISTDP) به صورت فردی و در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برگزار شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف ۱۹۸۹ استفاده شد که در نهایت برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت(ISTDP) بر بهزیستی روانشناختی پیشکسوتان ورزشی مبتلا به دیابت نوع۲ به صورت معناداری اثرگذار بوده است.(p<۰/۰۰۱) بحث و نتیجه گیری: بر اساس تحلیل های انجام شده می توان نتیجه گرفت که اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت(ISTDP) بر بهزیستی روانشناختی پیشکسوتان ورزشی مبتلا به دیابت نوع۲ اثربخش باشد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت ، بهزیستی روانشناختی ، پیشکسوتان ورزشی ، دیابت نوع۲