بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان با اختلال ADHD

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان با اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) بود. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر یک مدرسه ابتدایی در شهر بابلسر در سال تحصیلی ۱۴۰۵ - ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۴ نفر مبتلا به ADHD با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۲ نفر) و گواه (۱۲ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری و مقیاس ارزیابی رفتار کودکان بود که روایی و پایایی آن ها تایید شده است. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه آموزش مهارت های زندگی (هفتگی، هر جلسه یک ساعت) تحت مداخله قرار گرفتند و گروه گواه بدون دریافت مداخله باقی ماند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی منجر به کاهش معنادار نمرات پرخاشگری کل و ابعاد چهارگانه آن (فیزیکی، کلامی، خشم و خصومت) در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شد (P<۰.۰۰۱). همچنین، این کاهش در مرحله پیگیری پایدار ماند و نشان دهنده ی اثرات بلندمدت مداخله بود. بیشترین کاهش در بعد پرخاشگری کلامی و خشم مشاهده شد. و نیز به نظر می رسد آموزش مهارت های زندگی با تقویت عملکردهای اجرایی، تنظیم هیجان و مهارت های ارتباطی، می تواند به عنوان یک مداخله ی موثر و کم هزینه برای کاهش پرخاشگری در دانش آموزان مبتلا به ADHD مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه و بیش فعالی ، آموزش مهارت های زندگی ، پرخاشگری ، دانش آموزان