اثربخشی درمان راه حل محور کوتاه مدت بر اعتیاد به تلفن همراه

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان راه حل محور کوتاه مدت بر اعتیاد به تلفن همراه دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه پنجم مقطع ابتدایی شهرستان ساری در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بودند. تعداد ۲۴ دانش آموز پایه پنجم ابتدایی به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۲ نفر) قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اعتیاد به تلفن همراه (سواری، ۱۳۹۲) استفاده شد. پس از اجرای پیش آزمون از هر دو گروه، تعداد ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت هفتگی، درمان راه حل محور کوتاه مدت به صورت گروهی برای دانش آموزان گروه آزمایش ارائه شد، اما گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس در نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین پس آزمون اعتیاد به تلفن همراه تفاوت معناداری در سطح ۰.۰۵ وجود داشت. پیشنهاد می شود از درمان راه حل محور کوتاه مدت جهت کاهش اعتیاد به تلفن همراه در دانش آموزان استفاده شود.