تاثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به آسم

مقدمه: آسم یکی از شایع ترین بیماری های مزمن در کودکان است که اغلب تنش زیادی برای والدین ایجاد می کند. این بیماری باعث کاهش سطح کیفیت زندگی شده و اثرات قابل توجهی بر کارکرد خانواده دارد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی والدین کودکان مبتلا به آسم انجام شده است. روش: این مطالعه کارآزمایی با حضور ۷۰ نفر از والدین کودکان مبتلا به آسم در قالب دو گروه آزمون و شاهد به صورت تصادفی انجام شد. ۸ جلسه برنامه منطبق با مراحل الگوی توانمندسازی بر اساس نیازسنجی در طول ۳ ماه در گروه آزمون به کار گرفته شد. پس از سه ماه اجرای برنامه، ابزار کیفیت زندگی مجدد در اختیار گروه آزمون و شاهد قرار گرفت و تکمیل گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۱۶ و آزمون آماری تی زوجی، تی مستقل و تست فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد قبل از مداخله بین میانگین نمرات دانش، خودکارآمدی، کیفیت زندگی گروه آزمون و شاهد اختلاف معناداری وجود نداشت. اما بعد از مداخله این اختلاف معنادار بود (P<۰.۰۰۱). همچنین تفاوت معناداری بین میانگین دانش، خودکارآمدی و کیفیت زندگی والدین گروه آزمون بعد از مداخله و سه ماه بعد از آن وجود داشت (P<۰.۰۰۱). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاکی از آثار مثبت آموزش مبتنی بر الگوی توانمندسازی خانواده محور در گروه مداخله در مقایسه با آموزش های رایج بود. لذا با توجه به نقش خانواده در سلامت بیماران، استفاده از این روش آموزشی به پرستاران و مسئولین مربوطه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آسم ، کیفیت زندگی ، توانمندسازی ، والدین