بررسی میزان آگاهی، خودکارآمدی و عملکرد پرستاران در زمینه احتیاطات استاندارد در جهت پیشگیری از عفونت های بیمارستانی

سابقه و هدف: عفونت بیمارستانی یکی از معضلات قرن حاضر می باشد. بررسی و کنترل عفونت های بیمارستانی هم اکنون یک اولویت جهانی است که با هدف به حداقل رساندن عفونت ها، موجب کاهش مدت بستری بیماران در بیمارستان و نیز کاهش قابل توجه هزینه های درمانی می شود. عفونت های بیمارستانی حدود یک سوم مرگ و میرها را در بیمارستان ها به خود اختصاص می دهد. عوامل متعددی با خطر بالای ابتلا به عفونت های بیمارستانی در ارتباط هستند از جمله عوامل مداخله گری که می توان آنها را با درمان اصولی بیمار به حداقل رساند شامل مدت طولانی بستری شدن، استفاده نابجا از آنتی بیوتیک ها، استفاده نادرست از کاتترهای ساکشن، امتناع پرسنل مراقبت های بهداشتی از شستن دست ها و عدم استفاده از تکنیک های استریل در انجام رویه های درمانی هستند. لذا پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان آگاهی، خودکارآمدی و عملکرد پرستاران در زمینه احتیاطات استاندارد در جهت پیش گیری از عفونت های بیمارستانی صورت پذیرفت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مقطعی- تحلیلی بر روی ۱۷۰ نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد صورت پذیرفته است. اطلاعات با استفاده از پرسش نامه ای در خصوص سنجش آگاهی، خودکارآمدی و عملکرد پرستاران در زمینه احتیاطات استاندارد در جهت پیشگیری از عفونت های بیمارستانی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی و تحلیلی و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره آگاهی در پرستاران ۱۴±۲۲/۶۸، میانگین نمره عملکرد ۲۹/۹±۲۱/۷۳ و میانگین نمره خودکارآمدی در حد متوسط با میانگین ۲۹/۹±۰۶/۷۰ مشاهده شد. بین آگاهی و عملکرد ارتباط آماری معنی دار نبود، اما بین عملکرد و تاهل ارتباط آماری معنی دار بود (P<۰/۰۵). بین آگاهی و جنس نیز ارتباط معنی دار بود (P<۰/۰۵). نتیجه گیری: با وجود خودکارآمدی متوسط، پرستاران آگاهی و عملکرد خوبی نسبت به پیشگیری عفونت های بیمارستانی دارند. با توجه به نقش عمده پرستاران در کنترل عفونت های بیمارستانی از مسئولین خواسته می شود در جهت افزایش بیشتر آگاهی و عملکرد پرستاران اقدامات لازم را انجام بدهند.