استرس شغلی در پرستاران بخش های حاد و راهکارهای کاهش آن: یک مطالعه مروری

استرس شغلی یکی از مهم ترین چالش های حرفه ای پرستاران، به ویژه در بخش های حاد بیمارستانی است. شرایط بحرانی، حجم بالای کار، کمبود نیروی انسانی و مسئولیت های سنگین حرفه ای موجب شده اند که پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه، اورژانس و مراقبت های ویژه قلبی بیش از سایر گروه های درمانی در معرض استرس شغلی قرار گیرند. مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر استرس شغلی در پرستاران بخش های حاد و تبیین راهکارهای موثر در کاهش آن انجام شد. مطالعه حاضر یک مطالعه مروری روایتی است که با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی SID، Magiran، IranMedex، PubMed، Scopus، ScienceDirect و Google Scholar انجام شد. مقالات فارسی و انگلیسی منتشرشده طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ با استفاده از کلیدواژه های مرتبط مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که استرس شغلی در پرستاران بخش های حاد، پدیده ای چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل فردی، شغلی و سازمانی قرار دارد. مهم ترین عوامل استرس زا شامل حجم کاری زیاد، کمبود نیروی انسانی، شیفت های نامنظم، مواجهه با بیماران بدحال و حمایت ناکافی سازمانی بودند. استرس شغلی با پیامدهای نامطلوبی همچون فرسودگی شغلی، اضطراب، افسردگی، کاهش رضایت شغلی، افت کیفیت مراقبت از بیمار و افزایش تمایل به ترک حرفه همراه است. شواهد نشان می دهد که مداخلاتی نظیر آموزش مدیریت استرس، تقویت تاب آوری، رویکردهای مبتنی بر ذهن آگاهی، حمایت سازمانی، تامین نیروی انسانی کافی و بهبود محیط کار می توانند در کاهش استرس شغلی و ارتقای سلامت روان پرستاران موثر باشند. توجه به سلامت روان پرستاران علاوه بر افزایش رضایت شغلی، موجب بهبود کیفیت مراقبت از بیماران و ارتقای کارایی نظام سلامت خواهد شد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، پرستاران ، بخش های حاد ، مراقبت ویژه ، فرسودگی شغلی ، مدیریت استرس