آنالیز و رتبه بندی واحدهای حیاتی پالایشگاه های نفتی از منظر آسیب پذیری با استفاده از تکنیک FAHP و هوش مصنوعی

شاخص های اصلی آسیب پذیری شامل وابستگی واحد به سایر واحدها، کارکرد اضطراری، نبود افزونگی، دسترسی پذیری عملیاتی، آسیب پذیری امنیت فیزیکی، آسیب پذیری سایبری، پیچیدگی فرآیندی، آسیب پذیری زنجیره تامین، آسیب پذیری نسبت به بلایای طبیعی و قابلیت تعمیرپذیری و بازیابی شناسایی شدند. سپس با استفاده از نظرات خبرگان و تشکیل ماتریس مقایسات زوجی، وزن هر شاخص محاسبه گردید. نتایج نشان داد که شاخص وابستگی واحد به سایر واحدها با وزن ۰.۱۶۹، کارکرد اضطراری با وزن ۰.۱۴۴۳ و نبود افزونگی با وزن ۰.۱۲۹۲ به ترتیب مهم ترین شاخص های آسیب پذیری هستند. در ادامه، واحدهای حیاتی پالایشگاه بر اساس این شاخص ها رتبه بندی شدند. نتایج نهایی نشان داد که واحد یوتیلیتی با وزن ۰.۱۶۵ در رتبه نخست آسیب پذیری قرار دارد و پس از آن، اتاق کنترل مرکزی با وزن ۰.۱۶۰۵ و واحد فلرینگ/بلودان با وزن ۰.۱۳۷۹ در رتبه های دوم و سوم قرار گرفتند. نرخ ناسازگاری ۰.۰۱ نیز بیانگر اعتبار مناسب قضاوت های خبرگان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت آسیب پذیری پالایشگاه باید علاوه بر واحدهای فرآیندی، بر واحدهای پشتیبان، کنترلی و اضطراری نیز متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

آسیب پذیری ، تاب آوری ، پالایشگاه نفت ، واحدهای حیاتی ، Fuzzy AHP