بررسی اثرات محیط زیستی صنایع استخراج شن و ماسه با تاکید بر آلودگی هوا

امروزه نیاز به فعالیت های عمرانی با توجه به افزایش جمعیت، تنوع ساخت وسازهای انسانی و سایر توسعه های راهبردی موجب افزایش واحدهای شن و ماسه شده است. توسعه واحدهای شن و ماسه سبب ایجاد اثرات منفی زیادی بر محیطزیست در مراحل مختلف خصوصا خردایش و دانه بندی میشود. لذا هدف از مطالعه حاضر، میزان تاثیر گذاری ذرات معلق با اندازه قطر ذرات ۱۰میکرون در ایجاد آلودگی محیط زیست می باشد. بدین منظور ۲۱واحد مستقل شن و ماسه مطالعه قرار گرفت و ذرات معلق موجود در فرایند تولید در فواصل ۲۰و ۸۰متری مورد سنجش و اندازه گیری قرار گرفت. سپس مقادیر اندازه گیری شده با استاندارد هوای پاک ایران مقایسه شد. یافته های این پژوهش نشان داد که تمامی واحدها دارای بار آلودگی زیادی نسبت به استاندارد هستند و با افزایش فاصله از واحدها میزان ذرات معلق کاهش مییابد. میانگین کلی غلظت ذرات معلق با اندازه ذرات بیش از ۱۰میکرون برابر با ۶۲۷ میکروگرم بر متر مکعب است که اختلاف آماری معنی داری با مقدار استاندارد آن ( ۱۵۰میکروگرم بر متر مکعب) دارد. لذا پیشنهاد می شود که واحدها نسبت به کنترل انتشار ذرات، تمهیدات لازم را انجام دهند. مطابق با ضوابط، الزام قانونی برای واحدهایی که در ضوابط استاندارد محیطزیستی قرار می گیرند وجود ندارند اما با عنایت با آلودگی زیاد این واحدها و اعتراض جوامع محلی پیشنهاد می شود نسبت به ارزیابی اثرات محیط زیستی به صورت تشویقی اقدام نمایند.

کلیدواژه ها:

اثرات زیست محیطی ، استاندارد ، صنایع شن و ماسه ، ذرات معلق