بررسی ساختار معماری آتشکده ها در دوران ساسانی

آتشکده های ساسانی به ویژه سازه های چهارتاقی (چهارطاقی) یکی از شاخص ترین نمونه های معماری مذهبی قبل از اسلام در ایران می باشند (عباس نامجو، ۱۳۹۲). این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و مطالعه منابع باستان شناسی و معماری ویژگی های پلان، محور سازه ای، مصالح و روابط فضایی این بناها را بررسی می کند و نقش ساختاری چهارطاق را در شکل دهی به فضای مقدس آتشکده تحلیل می نماید. در بخش موردی، کاخ یا آتشکده سروستان به عنوان نمونه ای با پلان مشخص مورد بحث قرار گرفته و ویژگی های فنی، ابعادی و کارکرد احتمالی آن بررسی می شود. نتایج نشان می دهد که چهارطاق به مثابه واحدی معمارانه هم علت عملکرد آیینی و هم پاسخ سازه ای به پوشش گنبدی بوده و در سازماندهی مجموعه های آتشکده ای نقش محوری داشته است.

کلیدواژه ها:

آتشکده ، ساسانی ، چهارتاق ، چهارطاقی ، پلان ، آیینی ، سروستان ، معماری مذهبی ایران