مروری بر مفاهیم مداخلات در بافت تاریخی و فرسوده با تاکید بر پایداری اجتماعی

بافت های تاریخی و فرسوده شهرها حامل ارزش های فرهنگی اجتماعی و هویتی نقش مهمی در شکل دهی سیمای شهری و تعاملات اجتماعی دارند. این بافت ها به دلیل فرسودگی، کالبدی، ضعف زیرساخت ها، کاهش کیفیت خدمات شهری و نوسازی ناکافی با چالش هایی همچون کاهش کیفیت زندگی ساکنان، نابرابری در دسترسی به خدمات، کاهش مشارکت اجتماعی و گست فرهنگی مواجه اند. هدف این مطالعه مرور و تحلیل مفاهیم بافت شهری تاریخی و فرسوده، بررسی رویکردها و مداخلات شهری و تحلیل جایگاه پایداری اجتماعی در این بافت ها است. پژوهش حاضر با استفاده از روش مروری Narrative Review و بهره گیری از مطالعات داخلی و بین المللی تلاش می کند رابطه میان مداخلات شهری و تحقق پایداری اجتماعی را شناسایی کند و چارچوبی برای برنامه ریزی و سیاست گذاری پایدار ارائه دهد. نتایج نشان می دهد که طراحی مداخلات شهری با رویکرد جامع، توجه همزمان به ابعاد کالبدی، اجتماعی و اقتصادی، تقویت مشارکت جامعه محلی، حفظ هویت فرهنگی و ارتقای دسترسی به خدمات می تواند به شکل موثری بر پایداری اجتماعی تاثیرگذار باشد. این مطالعه علاوه بر تحلیل شکاف های پژوهشی موجود، مسیرهای توسعه بومی و سازگار با شرایط محلی را برای تقویت عدالت اجتماعی، انسجام فرهنگی و بهبود کیفیت زندگی در بافت های تاریخی و فرسوده نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

بافت تاریخی ، بافت فرسوده ، مداخلات شهری ، بازآفرینی شهری ، پایداری اجتماعی