تعیین عرصه و پیشنهاد حریم برای مدرس مقبره تاریخی منسوب به ابن سینا در اصفهان

بنای تاریخی مدرس مقبره منسوب به ابن سینا از جمله آثار برجای مانده از دوره دیالمه در محله در دشت اصفهان است که بر اساس برخی شواهد در ادوار گذشته بخشی از یک مجموعه بزرگتر و دارای ارتباط کالبدی و معنایی با ابنیه تخریب شده همجوار خود بوده است. تغییرات ساختاری حادث شده در این بنا علاوه بر ایجاد زمینه بروز آسیبهای متعدد، باعث خدشه دار شدن عزت، فرهنگی هویت تاریخی و اصالت این اثر ملی شده است. از عوامل موثر در این ارتباط میتوان به عدم استفاده از ظرفیتهای قانونی در راستای تعیین عرصه و پیشنهاد حرایم حفاظتی و بازدارنده در پیرامون این اثر تاریخی فرهنگی اشاره کرد. در این راستا و بر اساس مطالعات کتابخانه ای و میدانی داده های لازم در این پژوهش که از جنبه روش و ماهیت به صورت توصیفی- تحلیلی بوده و شیوه تجزیه و تحلیل در آن کیفی است گردآوری شده است. بدین ترتیب مطالعه دقیق مفاهیم ضوابط و قوانین اجرایی مصوب در ارتباط با عرصه و حرایم ابنیه و بافتهای تاریخی و نیز بررسی روند تعیین محدوده های قانونی پیرامونی بر اساس شاخصه های این بنا در دستور کار قرار گرفت. علاوه بر این بازشناسی ساختار کالبدی، ویژگی های فراکالبدی و بافت پیرامونی بنای مورد پژوهش به منظور احصاء داده های لازم در راستای تعیین حدود عرصه، تبیین میزان ارتفاع مجاز ابنیه در محدوده املاک مجاور و حرایم قانونی این اثر ملی مورد توجه واقع شد. بر این اساس و به عنوان روشی هدفمند، پیشگیرانه، عملیاتی و موثر به منظور نیل به اهداف حفاظتی و برای نخستین بار حدود عرصه و حرایم پیشنهادی درجه یک، دو، سه و چهار این بنای تاریخی فرهنگی بر اساس وضعیت موجود تعیین و نقشه های پیشنهادی منطبق بر بازنگری سال ۱۴۰۲ از طرح تفصیلی شهر اصفهان ترسیم و ارائه گردید. محدوده های پیشنهاد شده در این پژوهش بر اساس نتایج آتی مطالعات باستان شناسی پیرامون این اثر ملی قابل بازبینی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

عرصه ، حریم ، مدرس ، ابن سینا ، محله در دشت ، بنای تاریخی ، اصفهان