منظر شهری و توسعه پایدار با رویکرد فضای سبز شهری

توسعه پایدار سه مولفه اجتماعی و اقتصادی و محیط زیستی دارد وجود نقصان در هر یک از این مولفه ها، پایداری را با مشکل مواجه می کند. توسعه پایدار شامل تمام بخش ها می شود. موضع بحث در این مقاله مربوط به توسعه پایدار در منظر شهری می شود. منظر شهری نیز چندین مولفه دارد و برای رسیدن به منظر شهری پایدار باید اصول پایداری در همه مولفه ها رعایت شود. فضاهای سبز شهری جزء لاینفک مناظر شهری هستند و یکی از اصلی ترین مولفه های آن به شمار می روند لذا نیل به پایداری در منظر شهری بدون دستیابی به فضاهای سبز پایدار امکان پذیر نمی باشد و ناپایداری در منظر شهری، پایداری در سایر بخش های توسعه را به مخاطره خواهد انداخت. باغ سازی از قرون گذشته وجود داشته لیکن احداث باغ عموما برای استفاده حاکمان یا اشراف یا جنبه آیینی داشته و برای استفاده عموم نبوده اما با گسترش شهرنشینی و افزایش سکونت در مجتمع های مسکونی نیاز به استفاده از فضاهای سبز برای استفاده عموم احساس شد و فضاهای سبز شهری به بخشی از عناصر اصلی اهمیت بیشتری یافت. تفاوت منظر و فضای سبز شهری با باغ این است که اولی عرصه عمومی است اما دومی عرصه خصوصی. مراحل طراحی و احداث و نگهداری فضاهای سبز اصول کلی مشخصی دارند بستر قرارگیری و شرایط محیطی فضای سبز، برخی از این اصول را به چالش می کشد تخریب روزافزون محیط زیست و بروز تغییرات اقلیمی در سال های اخیر و مخصوصا قرارگیری فضای سبز در اقلیم های خشک و نیمه خشک نظیر ایران، نگهداری فضاهای سبز را مشکل تر نموده و پایداری آن را کاهش می دهد در این مقاله به مرور اجمالی بر منظر شهری و نظرات صاحب نظران در این زمینه پرداخته شده و در ادامه به بحث پایداری در منظر شهری اشاره شده و سپس به اصول و ضوابط طراحی فضاهای سبز اشاره شده و تاثیرات متقابل فضاهای شهری و منظر شهری و محیط زیست مورد بحث قرار گرفته اند و در نهایت راهکارهای رسیدن به فضای سبز پایدار ذکر شده اند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، اکولوژی و محیط زیست ، منظر شهری پایدار ، فضای سبز پایدار