تحلیل مبانی نظری غنای شنیداری و بررسی کاربست آن در رودکناره تجریش (حدفاصل پل رومی تا میدان تجریش)

شهرهای امروزی زیستگاه هایی شلوغ و آکنده از اصوات گوناگون هستند. غالب این صداها برای شهروندان از مطلوبیت شنیداری برخوردار نبوده، به عکس زمینه کلافگی و رنجش آنان را فراهم می کنند. از طرفی برنامه ریزان و طراحان شهری معاصر، عمدتا بر افزایش کیفیت غنای بصری منظر شهری تاکید کرده اند و غنای شنیداری در فضاهای شهری تا حد زیادی مورد غفلت واقع شده است. این موضوع ضرورت بررسی کیفیت غنای شنیداری در شهرهای امروز را تبیین می کند. این نوشتار بر آن است تا با تدوین مبانی نظری غنای شنیداری و بررسی کاربست آن در رودکناره تجریش حدفاصل پل رومی تا میدان تجریش راه را برای بهبود این کیفیت در فضاهای شهری امروز هموار سازد. چارچوب مفهومی این پژوهش با بهره گیری از روش مطالعات کتابخانه ای گردآوری و تدوین شده است. در ادامه با توجه به ماهیت کیفی مولفه ها و شاخص های استخراج شده از مبانی نظری به منظور سنجش کیفیت غنای شنیداری در محدوده مورد مطالعه، روش تحلیل محتوای کیفی جهت دار به عنوان روش تحقیق پژوهش ها در این بخش برگزیده شده است. یافته های این پژوهش حاکی از وضعیت متوسط و نسبتا مطلوب غنای شنیداری در محدوده مورد مطالعه است. با این حال با در نظر گرفتن جذابیت ذاتی رودکناره ها در ایفای نقش به عنوان فضاهای شهری سرزنده و مفرح امکان بهره گیری بیشتر از پتانسیل های این فضاهای شهری و افزایش مطلوبیت شنیداری در آن فراهم است.

کلیدواژه ها:

غنای شنیداری ، غنای حسی ، منظر شهری ، رودکناره