ارزیابی مولفه های موثر بر ارتقا فضاهای شهری دوستدار زنان با رویکرد توسعه پایدار

امروزه تحقق توسعه پایدار شهری مستلزم طراحی و مدیریت فضاهای شهری به گونه ای است که تمامی شهروندان به ویژه زنان بتوانند با احساس امنیت، آسایش و برابری از امکانات شهری بهره مند شوند. با این حال در بسیاری از شهرها کاستی های کالبدی، اجتماعی و مدیریتی موجب محدود شدن حضور و مشارکت زنان در فضاهای عمومی شده و کیفیت تعامل آنان با محیط شهری را کاهش داده است. از این رو، شناسایی و ارزیابی مولفه های موثر بر ارتقای فضاهای شهری دوستدار زن یکی از الزامات برنامه ریزی شهری مبتنی بر توسعه پایدار به شمار می رود. هدف پژوهش حاضر ارزیابی مولفه های موثر بر ارتقای فضاهای شهری دوستدار زن با رویکرد توسعه پایدار و ارائه چارچوبی برای بهبود کیفیت محیط های شهری است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. گردآوری اطلاعات از طریق مطالعات اسنادی و کتابخانه ای شامل بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها، اسناد و گزارش های معتبر داخلی و خارجی انجام شده و سپس مولفه های استخراج شده در قالب پرسشنامه مورد ارزیابی و اولویت بندی قرار گرفته اند. بر اساس نتایج نظرسنجی، چهار مولفه امنیت و ایمنی محیطی، دسترس پذیری و سهولت حرکت، کیفیت کالبدی و طراحی فضاهای عمومی و برخورداری از خدمات و امکانات شهری متناسب با نیازهای زنان بیشترین وزن و اهمیت را در ارتقای فضاهای شهری دوستدار زن به خود اختصاص داده اند. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاری و طراحی شهری با هدف تحقق عدالت فضایی، افزایش کیفیت زندگی و توسعه پایدار شهرها باشد.

کلیدواژه ها:

امنیت اجتماعی ، زنان ، فضای شهری ، طراحی شهری ، عناصر شهری ، تهدیدهای اجتماعی