بررسی مولفه های زیست پذیر بر ارتقاء تعامل کودک با محیط

از آنجا که کودکان عامل پیوند نسل های گذشته و آینده در هر جامعه محسوب می شوند و با توجه به اینکه قسمت عمده ای از جامعه ما را تشکیل می دهند تلاش برای ایجاد محیطی مناسب برای رشد کودک و آشنایی با نیازها و سرشت فطری او که در دوران کودکی به آن نیازمند است ضروری است. طراحی شهری به چیدمان، ظاهر و عملکرد حومه، شهرک، محله و شهر ما مربوط می شود. در این میان طراحی محلات به عنوان اولین عرصه عمومی که کودکان در تعامل با آن قرار می گیرند و گروه مهمی از استفاده کنندگان آن هستند مورد اهمیت است. در سال های اخیر کامل ترین پژوهش در رابطه با کودکان در قالب رویکرد شهر دوستدار کودک انجام گرفته است اما بیشتر این تحقیقات به جنبه های حقوقی کودکان پرداخته اند. این پژوهش بر آن است که به جنبه های فضایی کالبدی این موضوع بپردازد. برای تحقق این امر با هدف اصلی دستیابی به ویژگی های ساختاری محلات بر اساس رویکرد زیست پذیری آنها با روش های کیفی، پرسشنامه، مصاحبه و تحلیل های گرافیکی (تحلیل عکس، نقشه، نقاشی کودکان، نظرهای کودکان و فضاهای محله) بررسی شد. برای پیاده سازی این روش ها محله سعادت آباد را به عنوان نمونه موردی بررسی کردیم. کودکان سنین ۶ تا ۱۲ سال و تعدادی از والدین آنها با روش های پرسشنامه، مصاحبه و نقاشی مورد مشارکت قرار گرفتند و با استفاده از تحلیل های گرافیکی (تفسیر نقاشی های کودکان با استفاده از کتاب مرتبط، نظر سنجی از روان شناس) فضاهای مرتبط با کودکان و نیازهای آنها بررسی گردید. اطلاعات به دست آمده از روش های مختلف مورد تحلیل قرار گرفت و در پایان به عنوان نتیجه معیارهایی برای طراحی محله از جمله توجه به مولفه های موثر مانند، امنیت، دسترسی به فضای سبز، امکانات تفریحی و آموزشی و امکانات ورزشی مطرح گردید. با توجه به معیارها پیشنهادهایی داده شد که در انتها با استفاده از امتیازدهی یک آلترناتیو برگزیده شد.

کلیدواژه ها:

زیست پذیری ، کودک ، رشد ، تعامل کودک با محیط ، محله