مدیریت هوشمند منابع آب در بستر طراحی شهری حساس به آب

افزایش پیچیدگی های زیست محیطی ناشی از تغییرات اقلیمی، گسترش کنترل شهرها، تخریب عملکردهای طبیعی بوم سازگان های آبی و ناکارآمدی رویکردهای سنتی مهندسی در پاسخ به چالش های نوظهور شهری لزوم بازاندیشی در مدل های مدیریت منابع آب شهری را به یک ضرورت بدل ساخته است. در چنین شرایطی طراحی شهری حساس به آب Water Sensitive Urban Design - (WSUD) به مثابه یک رویکرد تلفیقی الهام گرفته از طبیعت با نگرش سامانه محور و انعطاف پذیر چارچوبی نوین برای بازپیوند اکولوژی آب با ساختارهای کالبدی و مدیریتی شهر ارائه می دهد. رویکرد WSUD بر بازسازی چرخه طبیعی آب در بستر شهری تمرکز دارد و با بهره گیری از راهکارهایی نظیر افزایش نفوذپذیری سطوح، کنترل رواناب سطحی، بازچرخانی منابع آبی جایگزین و استفاده از زیرساخت های سبز نظیر بام های سبز، تالاب مصنوعی، باغ های بارانی و مصالح تراوا به کاهش فشار بر زیرساخت های متعارف، بهبود کیفیت آب و ارتقاء زیست پذیری محیط شهری می انجامد. این مقاله با رویکرد تحلیلی-کاربردی به تبیین بنیان های نظری WSUD، بررسی نمونه ای موفق پیاده سازی شده در مقیاس های گوناگون و ارزیابی اثرات زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی آن می پردازد. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی جامع این الگو نه تنها باعث افزایش تاب آوری شهر در برابر تنش های اقلیمی و آبی می گردد بلکه امکان تحقق الگوهای توسعه پایدار، ارتقاء کیفیت زندگی شهری و حرکت به سوی شهرهای زیست بنیاد و انعطاف پذیر را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

طراحی شهری حساس به آب ، مدیریت منابع آب ، زیرساخت سبز ، تاب آوری شهری ، توسعه پایدار