تحلیل تطبیقی تاثیر شاخصهای پایداری اجتماعی در طراحی پارکهای شهری مطالعه موردی پارک آبشار و پارک بلوار شاهرود

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICCACS07_1083

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

پارک های شهری به عنوان یکی از مهم ترین فضاهای عمومی نقش کلیدی در تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا می کنند. در این میان شاخص های پایداری اجتماعی از جمله عدالت، فضای دسترسی عادلانه، تعاملات اجتماعی، امنیت و حس تعلق اجتماعی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و افزایش پویایی این فضاها تاثیرگذار هستند. با این حال در بسیاری از موارد طراحی پارک های شهری عمدتا بر معیارهای زیباشناختی و محیط زیستی متمرکز بوده و کمتر به ابعاد اجتماعی آن توجه شده است. این پژوهش با روش تحلیلی-تطبیقی تاثیر شاخص های پایداری اجتماعی را در طراحی دو پارک شهری در شاهرود پارک آبشار و پارک بلوار بررسی می کند. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد شهری و مشاهده میدانی گردآوری شده اند و با استفاده از روش تحلیل محتوا و ارزیابی مقایسه ای تحلیل شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هرچند هر دو پارک دارای پتانسیل های اجتماعی بالایی هستند اما تفاوت های قابل توجهی در میزان تحقق شاخص های پایداری اجتماعی میان آن ها وجود دارد که بر نحوه استفاده شهروندان و میزان استقبال از این فضاها تاثیر گذاشته است. این پژوهش می تواند مبنایی برای بهبود طراحی پارک های شهری با رویکرد پایداری اجتماعی فراهم کند.

نویسندگان

مرتضی امینیان

دانشجوی دکترای معماری واحد دامغان دانشگاه آزاد اسلامی دامغان ایران

کاظم یوسف نژاد

دانشجوی دکترای معماری واحد دامغان دانشگاه آزاد اسلامی دامغان ایران

مهشاد آریانی

دانشجوی دکترای معماری واحد دامغان دانشگاه آزاد اسلامی دامغان ایران

مهدی نوائی آستانی

دانشجوی دکترای معماری واحد دامغان دانشگاه آزاد اسلامی دامغان ایران

محمد حسین عابدی

استادیار، گروه معماری واحد دامغان دانشگاه آزاد اسلامی دامغان ایران