همگرایی فناوری و فرهنگ در شهرسازی پایدار مرور تطبیقی پژوهش های جهانی و بومی با تاکید بر چالش ها و فرصت های نوین

این مقاله به بررسی همگرایی فناوری و فرهنگ در شهرسازی پایدار می پردازد، به مرور ادبیات پژوهشی داخلی و بین المللی از سال ۲۰۲۰ تاکنون می پردازد. یافته ها نشان می دهند که علیرغم پیشرفت های چشمگیر در فناوری های هوشمند شهری غفلت از بسترهای فرهنگی اجتماعی به تضادهایی در تحقق پایداری منجر شده است. از سوی دیگر مطالعات تطبیقی حاکی از تفاوت های معنادار در اولویت بندی اهداف توسعه پایدار بین کشورهای جهانی شمال و جنوب است. این مقاله با شناسایی خلاهای پژوهشی نظیر کمبود چارچوب های بومی شده و نقش کمرنگ هنر در طراحی شهری مسیرهایی برای پژوهش های آینده پیشنهاد می کند و همچنین اشاره مستقیم به دو محور کلیدی مقاله (فناوری های هوشمند و بافت های فرهنگی) که تضادها و تعاملات آنها در بخش های تحلیلی مقاله برجسته شده است دارد. این مطالعه نشان می دهد که چگونه فناوری های نوین مانند شهرهای هوشمند و اینترنت اشیا و ارزش های فرهنگی مانند هویت بومی و مشارکت اجتماعی می توانند به توسعه پایدار شهری کمک کنند. چالش هایی نظیر نادیده گرفتن هویت فرهنگی و نابرابری های اجتماعی همچنان موانع جدی هستند. این مقاله پیشنهاد می کند که رویکردهای یکپارچه با تاکید بر آموزش، مشارکت مردمی و بومی سازی فناوری می توانند به تحقق شهرسازی پایدار کمک کنند.

کلیدواژه ها:

شهرسازی پایدار ، فناوری های هوشمند ، فرهنگ شهری ، شهر هوشمند ، هویت بومی ، توسعه پایدار