بررسی تاثیر تاج درختان بر کاهش و جذب co۲ و افزایش رطوبت نسبی محیط

می امروزه باتوجه به صنعتی شدن شهرها و به تبع آن افزایش میزان آلودگی های شهرها و مناطق صنعتی برنامه ریزان و طراحان شهری را وادار کند تا برای کاهش غلظت آلودگی ها در شهرها، توجه بیشتری به تاثیر درختان در کاهش غلظت دی اکسید کربن و افزایش رطوبت نسبی محیط را داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر الگوهای قرارگیری درختان همیشه سبز و خزان کننده، ارتفاع تاج درخت و قطر تاج درخت بر افزایش رطوبت نسبی و کاهش میزان غلظت co۲ و میانگین دمای تابشی محیط و بهبود شرایط مناظر شهری و مسکونی انجام شد. از مدل ENVI-met برای شبیه سازی منطقه و سایت تحقیق استفاده شد. با مقایسه و بررسی پارامترهای خروجی از نرم افزار با مقادیر اندازه گیری میدانی اعتبار سنجی گردید. نهایتا الگوهایی که عملکرد بهتری در کاهش میزان غلظت co۲ و میانگین دمای تابشی و بهبود رطوبت نسبی محیط را داشتند مشخص گردید. در شرایط دمای پایین و روزهایی با آلودگی هوا کاشت درختان خزان کننده به طور نامنظم و بدون فاصله قطر تاج تاثیر قوی تری بر افزایش رطوبت نسبی و کاهش میزان غلظت Co۲ و میانگین دمای تابشی در مقایسه با درختان همیشه سبز دارند. علاوه بر این در همه مدل ها Fraxinus excelsior و Platanus بهترین عملکرد را در بهبود شرایط خرد اقلیمی و کاهش غلظت Co۲ محیط را از خود نشان دادند. طراحان منظر و برنامه ریزان شهری می توانند از یافته ها برای بهبود فضای سبز شهری، ساخت شهرهای پایدار و افزایش دمای هوا استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

درختان ، دی اکسید کربن ، رطوبت نسبی ، فضاهای شهری