بررسی تاثیر درختان خزان کننده و همیشه سبز بر کاهش جزایر حرارتی شهر تبریز

امروزه در قرن بیست و یکم ما در نتیجه پیشرفت بشر و صنعتی شدن شهرها شاهد تغییراتی در آب و هوا و ریز اقلیم کلان شهرها هستیم که از آنها به عنوان جزایر حرارتی شهری یاد می شود. با توجه به وضعیت فعلی آب و هوای جهان، برنامه ریزان و طراحان شهری باید توجه ویژه ای به مشکل جزایر حرارتی شهری و چگونگی بهبود آسایش حرارتی ساکنان و افراد داشته باشند. در این مطالعه تاثیر کاشت درختان برگ ریز و خزان کننده، درختان همیشه سبز و مخروطی، چمن، ها و ترکیب هر سه الگو، ارتفاع، قطر تاج پوشش و قطر تاج پوشش بر به حداقل رساندن جزایر حرارتی شهری ENVI-met و بهبود شرایط ریز اقلیم مورد بررسی قرار گرفت. منطقه و سایت مورد مطالعه با استفاده از مدل مدل سازی شدند. پارامترهای خروجی نرم افزار با مقادیر اندازه گیری میدانی مقایسه و ارزیابی شدند تا از صحت آن اطمینان حاصل شود. در نهایت سناریوها و الگوهایی کشف شدند که از نظر به حداقل رساندن جزایر حرارتی شهری و افزایش آسایش حرارتی محیطی عملکرد بهتری داشتند. در تابستان و در روزهای گرم درختان برگریز و خزان کننده در بهبود ریزاقلیم و کاهش دمای محیط شهری نسبت به درختان همیشه سبز و گیاهان پوششی مانند چمن (Fraximus excelsior) موفق تر بودند. علاوه بر این چمن ها بدترین عملکرد را داشتند. یافته های این مطالعه می تواند توسط برنامه ریزان شهری و طراحان فضای شهری برای بهبود طراحی فضای شهری، توسعه شهرهای پایدارتر و بهبود آسایش حرارتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

جزایر گرمایی ، شهری ، آسایش حرارتی ، طراحی منظر ، ENVI-met