طراحی تفرجگاهها براساس شناخت ترجیحات گردشگران غیربومی

تفریح و گردش دو مقوله ای است که از گذشته تا به امروز همیشه مورد استقبال بوده و روز به روز با ماشینی شدن جوامع، گسترش روزافزون ساخت و سازهای شهری و به تبع آن از بین رفتن باغات و فضاهای سبز موجود، افزایش آلاینده های شیمیایی و صنعتی و در کنار آن افزایش سطح مطلوبیت افراد و احساس نیاز انسان ها برای بازگشت به دامان طبیعت، این نیاز بیشتر از قبل به چشم می خورد. با توجه به تقاضای روزافزون مردم برای تفرجگاه ها، عدم توجه به ترجیحات استفاده کنندگان، نه تنها موجب کاهش کیفیت گردشگاهی شده بلکه موجبات تخریب و فرسایش هرچه بیشتر مجموعه ای طبیعی ارزشمند را فراهم آورده است. فرآیند شهرنشینی و یکنواختی فضای کار گرایش به طبیعت گردی را افزایش داده است. با توجه به مشکلات و مسائل مربوط به زندگی ماشینی امروزی می توان گفت که مردم جوامع امروزی بیش از گذشته نیازمند دستیابی به آرامش روحی و تمدد اعصاب هستند. یکی از مناسب ترین محیط ها برای تامین این نیاز بشر، پارک ها و تفرجگاه های جنگلی است. به همین دلیل نیاز به توسعه و احداث پارک جنگلی و تفرجگاه های طبیعی برای جذب گردشگر، گذران اوقات فراغت، حفاظت از منابع و ذخایر بیش از پیش احساس می شود.

کلیدواژه ها:

تفرجگاهها ، فضای سبز شهری ، شاخصهای گردشگری ، گردشگری