ارزیابی پیمایش ناوگان مینی بوسرانی؛ تحلیلی بر پیمایش ناوگان بین شهری و سرویس کارکنان مطالعه موردی شهر اصفهان

با توسعه فضایی کلان شهرها و استقرار مناطق صنعتی در حریم شهری الگوهای حرکتی ناوگان مینی بوسرانی به یکی از چالش های پنهان در مدیریت ترافیک تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل فضایی و برآورد دقیق کیلومتراژ پیمایش ناوگان مینی بوسرانی سفرهای بین شهری و سرویس کارکنان در شبکه معابر شهری اصفهان انجام شده است. این مطالعه با رویکردی توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از داده های ثانویه و مدل سازی، شبکه مسیرهای تردد این ناوگان را بر روی شبکه معابر شهری اصفهان پیاده سازی و ارزیابی کرده است. در ادامه حجم پیمایش مینی بوس ها با پیمایش اتوبوس های بین شهری مقایسه شده است. برآوردها نشان می دهد که پیمایش مینی بوس ها در شبکه معابر شهری اصفهان حدود ۲ میلیون کیلومتر و پیمایش اتوبوس های بین شهری حدود ۵ میلیون کیلومتر است. پیمایش ناوگان مینی بوسرانی معادل ۴۰ درصد اتوبوس های بین شهری است. با وجود اینکه پیمایش اتوبوس های بین شهری حدود یک ششم پیمایش اتوبوس های شهری است، تمرکز آنها در رینگ سوم بزرگراهی باعث اثرگذاری شدید بر ترافیک می شود. در مقابل سهم عمده پیمایش مینی بوس ها که مربوط به سرویس های صنعتی است علاوه بر تمرکز مکانی در مسیرهای محدود دارای تمرکز زمانی شدید در ساعات اوج ترافیک صبح و عصر است که به عنوان عاملی فزاینده در جریان ترافیکی شهر عمل می کند. پیمایش مینی بوس های سرویس به دلیل همپوشانی با ساعات اوج ترافیک شهری و ایجاد پیمایش های خالی نقش پررنگی در تشدید گره های ترافیکی و انتشار آلاینده ها دارد. یکپارچه سازی سرویس ها و ترویج مینی بوس های اشتراکی در مناطق صنعتی راهکاری اساسی برای مدیریت این بحران است. همچنین بررسی تاثیر پیمایش این گونه ها بر تشکیل ساعات اوج ترافیک با استفاده از نرم افزارهای مدل سازی حمل ونقل برای پژوهش های آتی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل بین شهری ، سرویس کارکنان ، شبکه ، پیمایش ، برآورد پیمایش ، مینی بوس