تحلیل شبکه پیمایش و برآورد پیمایش اتوبوس های بین شهری در معابر شهری مطالعه موردی شهر اصفهان

تردد ناوگان سنگین بین شهری در بافت متراکم شهری یکی از عوامل تشدید کننده ترافیک و آلودگی هواست که اغلب در مطالعات حمل و نقل شهری مغفول می ماند. این پژوهش با تمرکز بر این شکاف، تحقیقاتی برای نخستین بار به مدل سازی شبکه تردد و برآورد دقیق پیمایش ناوگان اتوبوس رانی بین شهری در محدوده معابر کلان شهر اصفهان می پردازد. هدف اصلی کمی سازی این پیمایش پنهان و تحلیل الگوهای حرکتی آن به منظور ارائه راهکارهای مدیریتی جهت کاهش اثرات منفی آن است. این تحقیق از یک روش ترکیبی بهره می برد. برای ترسیم شبکه دقیق پیمایش مسیرهای عبوری اتوبوس ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با مدیران شرکت ها، تعاونی، مسئولان پایانه ها و رانندگان با تجربه شناسایی شدند، سپس حجم پیمایش سالانه با استفاده از داده های ثبتی تعداد سفر و مقصد موجود در سامانه پایانه های مسافربری کاوه، صفه، جی، صمدیه و زاینده رود برآورد گردید. نتایج نشان داد که شبکه پیمایش اتوبوس های بین شهری بخش قابل توجهی از بزرگراه ها و شریان های اصلی شهر اصفهان را پوشش می دهد. مجموع پیمایش سالانه این ناوگان در محدوده شهر بالغ بر حدود ۶ میلیون کیلومتر برآورد شد که بخش عمده آن مربوط به مسیرهای ورودی خروجی شهر و سفرهای بین دو پایانه اصلی کاوه، صفه است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که پیمایش ناوگان بین شهری یک منبع ترافیک و آلایندگی قابل توجه در اصفهان است. بر این اساس راهکارهای مدیریتی کلان مانند مدیریت تخصیص مسافران به شرکت های مسافربری، مدیریت پیمایش بین پایانه ای و ساماندهی پایانه های مسافربری، پیمایش خروج از شهر جهت کاهش پیمایش های غیرضروری و بهبود کیفیت محیط زیست شهری پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل بین شهری ، شبکه پیمایش ، برآورد ، پیمایش ، پایانه های مسافربری