تحلیل مدل های حرکتی ناوگان حمل ونقل همگانی ارزیابی سهم پیمایش انتقال در برابر پیمایش سرویس در شبکه اتوبوس رانی شهری مطالعه موردی شهر اصفهان

بهینه سازی عملکرد شبکه حمل ونقل همگانی نیازمند شناخت دقیق از الگوهای حرکتی ناوگان است. در شبکه های اتوبوس رانی شهری علاوه بر مسافتی که ناوگان برای جابه جایی مسافر طی می کند، پیمایش سرویس یا مفید، مسافت قابل توجهی نیز بدون مسافر و صرفا جهت جابه جایی بین توقفگاه ها و پایانه ها پیموده می شود، پیمایش انتقال یا غیرمفید. این پژوهش با هدف تفکیک و تحلیل سهم پیمایش انتقال از کل پیمایش ناوگان اتوبوس رانی کلان شهر اصفهان انجام شده است. روش پژوهش مبتنی بر برداشت میدانی، مصاحبه با سرپرستان پایانه ها و استفاده از داده های ناوبری جهت شناسایی مسیرهای انتقال ناوگان از توقفگاه ها به پایانه های شهری است. نتایج نشان می دهد که سهم پیمایش انتقال در شبکه اتوبوس رانی اصفهان، بخش مهمی از کل مسافت طی شده را به خود اختصاص می دهد که علاوه بر ایجاد بار ترافیکی پنهان در معابر شهری، سهم بسزایی در انتشار آلاینده های هوا نظیر ذرات معلق و تحمیل هزینه های اقتصادی بر سلامت شهروندان دارد. در نهایت، راهکارهایی نظیر بازنگری در مکان یابی توقفگاه ها و بهینه سازی تخصیص ناوگان جهت کاهش پیمایش مازاد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل ، همگانی ، اتوبوس شهری ، پیمایش سرویس ، پیمایش انتقال