بررسی شاخص های رفتاری رانندگان وسایل نقلیه در مدیریت ترافیک به منظور کاهش تصادفات با رویکرد BWM

در دهه های اخیر رشد سریع جمعیت و افزایش تعداد وسایل نقلیه در کلانشهرها به بروز مشکلات جدی در زمینه ترافیک و ایمنی جاده ها منجر شده است. تصادفات رانندگی نه تنها خسارات مالی قابل توجهی به همراه دارند بلکه جان انسان ها را نیز در خطر قرار می دهند. بر اساس آمارهای جهانی رفتار رانندگان به عنوان یکی از عوامل اصلی وقوع تصادفات شناخته می شود. هدف این مقاله شناسایی و تحلیل شاخص های رفتاری رانندگان در مدیریت ترافیک و کاهش تصادفات در کلانشهرها است. با استفاده از داده های تجربی و نظریه های کارشناسان خبره در زمینه ترافیک این تحقیق الگوهای رفتاری رانندگان و تاثیر آنها بر ایمنی جاده ها را بررسی می کند. در نهایت، مقاله به ارائه استراتژی ها و پیشنهادات عملی برای بهبود سیاست های مدیریت ترافیک و ارتقاء ایمنی عمومی می پردازد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی توصیفی-پیمایشی است. در ابتدا از طریق مطالعات کتابخانه ای معیارها و زیرمعیارهای اولیه مرتبط با شاخص های رفتاری رانندگان وسایل نقلیه استخراج شد. سپس فرم های تحقیق تدوین و در اختیار ۲۰ نفر از کارشناسان خبره در زمینه ترافیک و اساتید دانشگاه علوم انتظامی که جزو جامعه آماری این پژوهش هستند قرار گرفت. پس از توزیع این فرم ها بین کارشناسان، با تعیین معیارها و زیرمعیارها، وزن آنها به روش بهترین بدترین محاسبه شد. ۲۰ زیرمعیار در قالب پنج معیار اصلی شامل عوامل خستگی، مستی، حواس پرتی، استرس و خشم و عصبانیت دسته بندی شدند. نتایج نشان داد که معیار مستی با وزن ۳۸ بالاترین اولویت را به خود اختصاص داده است. همچنین معیارهای خستگی و خواب آلودگی، حواس پرتی، استرس و در نهایت خشم و عصبانیت به ترتیب در اولویت های بعدی قرار دارند. این یافته ها نشان دهنده اهمیت توجه به رفتارهای رانندگان و تاثیر آنها بر ایمنی جاده ها است و می تواند به بهبود سیاست های مدیریت ترافیک کمک کند. در نهایت این تحقیق بر لزوم برنامه ریزی های هدفمند برای کاهش تاثیر این عوامل بر رفتار رانندگان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شاخص های رفتاری ، مدیریت ترافیک ، تصادفات ، روش بهترین بدترین