بررسی مروری ارتباط پدافند غیر عامل و تاب آوری شهری

ارتباط میان پدافند غیر عامل و تاب آوری شهری رابطه ای میان ابزار محافظت و هدف بقا است که در لایه های مختلف مدیریت شهری با یکدیگر هم افزایی دارند. در حالی که پدافند غیر عامل با تمرکز بر کاهش آسیب پذیری ها از طریق تدابیر کالبدی زیرساختی و حفاظتی تلاش می کند تا اثرات مستقیم و غیر مستقیم تهدیدها (اعم از طبیعی، انسانی یا سایبری) را بر شهر خنثی کند، تاب آوری شهری فراتر از این اقدامات به دنبال ایجاد ظرفیت های بازگشت پذیری و انعطاف پذیری در کل سیستم شهری است. به عبارت دیگر، پدافند غیرعامل به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه و تدافعی زیربنای لازم برای استقرار تاب آوری را فراهم می سازد؛ به گونه ای که اقدامات پدافندی با تقویت استحکام فیزیکی و امنیت زیرساخت ها باعث می شوند تا شهر نه تنها در برابر شوک های اولیه مقاومت کند بلکه بتواند پس از وقوع بحران با کمترین آسیب و در سریع ترین زمان ممکن به وضعیت مطلوب و عملکردی خود بازگردد. از این رو، در مدیریت شهرهای مدرن پدافند غیر عامل را نباید تنها یک اقدام امنیتی بلکه باید به عنوان یکی از ارکان اصلی و ابزارهای عملیاتی تحقق توسعه پایدار و تاب آوری شهری قلمداد کرد. با توجه به اهمیت این موضوع در این تحقیق به بررسی مروری ارتباط پدافند غیر عامل و تاب آوری شهری پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

پدافند غیر عامل ، تاب آوری شهری ، مدیریت بحران