بهره گیری از هوش مصنوعی در فرآیند ایده پردازی معماری

ظهور فناوری های دیجیتال و به ویژه هوش مصنوعی پارادایم های حاکم بر معماری را از رویکردهای شهودی و سنتی به سمت فرآیندهای داده محور و تعاملی سوق داده است. هدف اصلی این پژوهش تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول فرآیند ایده پردازی و جایگزینی روش های دستی با سامانه های مولد و هوشمند است. روش پژوهش بر پایه مطالعات کتابخانه ای و تحلیلی-توصیفی استوار است که در آن ضمن مرور پیشینه و مدل های نظری سه نمونه شاخص شامل «برج های دوقلوی البحر»، «مرکز فرهنگی حیدر علی اف» و هتل «مورفیوس» مورد مطالعه قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار ترسیمی با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین و شبکه های عصبی به عنوان یک «همکار خلاق» در تولید کانسپت های اولیه و کشف زبان های فرمی جدید عمل می کند. با این حال این گذار با چالش هایی در زمینه اصالت اثر و خلاقیت واقعی روبروست. نتیجه گیری بیانگر آن است که در معماری معاصر، ایده پردازی از یک مسیر طولانی ترسیمی به فرآیندی سریع و تعاملی تبدیل شده که در آن نقش معمار از «ترسیمگر» به «هدایتگر و انتخابگر استراتژیک میان گزینه های بی پایان ماشین» ارتقا یافته است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فرآیند ، ایده پردازی معماری