بررسی مروری ارتباط ساختار شهری و تاب آوری در شهرها

ارتباط میان ساختار شهری و تاب آوری شهری رابطه ای راهبردی و ساختاری است که در آن «کالبد شهر» به عنوان نخستین خط دفاعی در برابر بحران ها عمل می کند. ساختار شهری - شامل الگوی توزیع کاربری ها، سلسله مراتب شبکه معابر و نحوه اتصال زیرساخت های حیاتی - تعیین کننده میزان نفوذپذیری و ظرفیت انطباق شهر در شرایط اضطرار است؛ بدین معنا که شهرهایی با ساختار افزونه دارای مسیرهای جایگزین توزیع یافته خدمات محله محور و «منعطف» فضاهای چندکاربری نه تنها در برابر شوک های ناگهانی کمتر دچار فروپاشی می شوند بلکه با تسهیل جریان امداد و بازگشت سریع به کارکردهای عادی پایداری بلندمدت خود را تضمین می کنند. در واقع تاب آوری یک شهر در گرو این است که چگونه ساختار فضایی آن بتواند با گذار از تک بعدی بودن کالبدی به سمت شبکه ای در هم تنیده و دموکراتیک میان زیرساخت های سخت و نیازهای متغیر انسانی پیوندی ارگانیک برقرار سازد؛ پیوندی که باعث می شود شهر از یک موجود ایستا و آسیب پذیر در برابر مخاطرات به سیستمی پویا و هوشمند تبدیل شود که قادر است انرژی بحران و بازسازی را در تمام سطوح خود توزیع و مدیریت کند. با توجه به اهمیت این موضوع در این تحقیق به بررسی مروری ارتباط ساختار شهری و تاب آوری در شهرها پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

ساختار ، شهری ، تاب آوری شهری ، توسعه شهر