بررسی مروری نقش و اهمیت عدالت برای توسعه شهر دوستدار سالمند

عدالت یکی از بنیادی ترین پیش نیازهای توسعه شهر دوستدار سالمند به شمار می آید زیرا بدون توزیع منصفانه امکانات خدمات و فرصت های شهری امکان تحقق زیست پذیری کرامت و مشارکت فعال سالمندان در فضای شهری فراهم نخواهد شد. شهر دوستدار سالمند زمانی معنا پیدا می کند که سالمندان صرف نظر از وضعیت اقتصادی، جسمی، اجتماعی یا محل سکونت بتوانند به طور برابر به حمل و نقل عمومی مناسب فضاهای عمومی ایمن و قابل دسترس خدمات بهداشتی و رفاهی مسکن مناسب و فرصت های مشارکت اجتماعی دسترسی داشته باشند. از این منظر، عدالت تنها به معنای برابری صوری در ارائه خدمات نیست بلکه مستلزم توجه به تفاوت های واقعی میان سالمندان و جبران نابرابری های ساختاری است که آنان را در معرض طرد، اجتماعی، انزوا، وابستگی و کاهش کیفیت زندگی قرار می دهد. عدالت توزیعی، رویه ای و تعاملی در کنار یکدیگر زمینه ای را فراهم می سازند که سالمندان نه به عنوان گروهی آسیب پذیر و حاشیه ای بلکه به عنوان شهروندانی دارای حق منزلت و تجربه در فرایند برنامه ریزی و اداره شهر دیده شوند. بنابراین توسعه شهر دوستدار سالمند بدون نهادینه سازی عدالت در سیاست گذاری شهری، طراحی فضاها و تخصیص منابع، نه تنها ناقص خواهد بود بلکه نمی تواند به اهدافی چون ارتقای رفاه، استقلال، امنیت و مشارکت اجتماعی سالمندان دست یابد. با توجه به اهمیت این موضوع در این تحقیق به بررسی مروری نقش و اهمیت عدالت برای توسعه شهر دوستدار سالمند پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

عدالت ، شهر دوستدار سالمند ، توسعه شهر