ارائه الگوهای کالبدی طراحی پارک دوستدار کودک با تاکید بر تعاملات اجتماعی کودکان معلول حسی و حرکتی

کودکان و معلولان از آسیب پذیرترین اقشار جامعه هستند که نیازهای آنان در طراحی های شهری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پارک ها به عنوان مهم ترین فضاهای عمومی بستری کلیدی برای رشد و تعاملات اجتماعی کودکان محسوب می شوند. این پژوهش با هدف دستیابی به الگوهای کالبدی برای طراحی پارک های دوستدار کودک به دنبال ارتقای حضور و تعاملات اجتماعی کودکان دارای معلولیت حسی و حرکتی ۶ تا ۱۲ ساله در شهر مشهد بوده است. در این مطالعه ابتدا مولفه های کالبدی موثر بر تعاملات اجتماعی شامل خوانایی، دسترسی، نفوذپذیری، امنیت، غنای حسی، ایمنی و ... استخراج شد سپس با استفاده از پرسشنامه های تصویری در میان ۱۷۴ کودک جسمی-حرکتی و ۲۱۲ کودک ناشنوا داده ها گردآوری و با نرم افزار اس پی اس اس تحلیل شدند. نتایج تاثیر مستقیم عناصر کالبدی بر بهبود تعاملات اجتماعی این کودکان را تایید کرد و در نهایت الگوهای طراحی کاربردی برای ارتقای این فضاها ارائه شد.

کلیدواژه ها:

پارک دوستدار کودک ، تعاملات اجتماعی ، کودکان معلول