بهینه سازی الگوی مهاربندی همگرا برای طراحی شهری در پهنه های پرخطر

پهنه های پرخطر شهری به ویژه مناطق با فعالیت لرزه خیزی بالا نیازمند سامانه های سازه ای کارآمد برای کاهش آسیب پذیری و افزایش تاب آوری هستند. مهاربندی همگرا به دلیل صلبیت و استهلاک انرژی مطلوب یکی از رایج ترین سیستم های مقاوم در برابر بارهای جانبی محسوب می شود. با این حال کاربرد سنتی این مهاربندها در طراحی شهری بدون در نظر گرفتن چیدمان فضایی و تراکم ساختمانی منجر به عملکرد نابهینه در سطح محله و شهر می گردد. در این پژوهش بهینه سازی الگوی مهاربندی همگرا با رویکرد یکپارچه سازه ای شهری انجام شده است. با استفاده از الگوریتم های فراابتکاری و شبیه سازی عددی آرایش بهینه مهاربندها در بلوک های ساختمانی تعیین می شود که ضمن کاهش حداکثر جابه جایی نسبی طبقات، هزینه های ساخت و اشغال فضای شهری را نیز حداقل می کند. نتایج نشان می دهد که استقرار الگوی بهینه مهاربندی عملکرد لرزه ای را تا ۳۵ درصد بهبود می بخشد و مسیرهای امدادرسانی را در سناریوهای پس از زلزله باز نگه می دارد. این رویکرد زمینه ساز طراحی شهری مقاوم و هماهنگ با اصول پدافند غیرعامل در پهنه های پرخطر است.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، تجهیزات شهری ، مدیریت هوشمند ، شبیه سازی ، بهینه سازی عملکرد