از پسماند تا چیدمان بازتعریف هویت فضاهای داخلی با رویکرد چرخشی

پسماندهای حاصل از فرایندهای تولید و مصرف در صورت بازتعریف خلاقانه می توانند از ماده ای دورریز به عنصری موثر در سازماندهی و هویت بخشی به فضاهای داخلی تبدیل شوند. این پژوهش با رویکردی کیفی و روش توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش پسماندهای بازآفرینی شده در شکل گیری کیفیت های زیباشناختی، عملکردی و معنایی فضاهای داخلی می پردازد. داده ها از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل چند نمونه ی بین المللی و داخلی گردآوری و در قالب ماتریس مقایسه ای تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه از اصول چرخشی، مانند جداسازی، اتصال، خشک تعمیرپذیری و بازاستفاده ی خلاقانه می تواند به ارتقای خوانایی، فضایی، تمایز بصری و تقویت هویت محیط منجر شود. در نتیجه، پسماند نه تنها به عنوان منبعی برای کاهش ضایعات، بلکه به مثابه بستری برای بازآفرینی معنا و شخصیت فضا قابل فهم است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازاستفاده از پسماند علاوه بر کاهش اثرات زیست محیطی می تواند به عنوان راهبردی موثر در بازتعریف هویت فضاهای داخلی و ارتقای کیفیت تجربه فضایی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

اقتصاد چرخشی ، معماری داخلی ، پسماند ساختمانی ، هویت فضایی ، آپسایکلینگ (Upcycling)