بررسی سیستم اتصالات فشاری در معماری چوبی و نقش آن در توسعه ساخت پایدار و اقتصاد چرخشی

با گسترش رویکردهای پایدار در معماری معاصر استفاده از سیستم های ساخت خشک و قابل دمونتاژ به عنوان راهکاری موثر برای کاهش مصرف منابع و افزایش قابلیت بازیافت مصالح اهمیت روزافزونی یافته است. در این میان اتصالات فشاری در معماری چوبی به عنوان یکی از فناوری های نوین ساخت، امکان کاهش وابستگی به عناصر فلزی، تقویت چرخه عمر سازه ها و همراستاسازی فرآیند ساخت با اصول اقتصاد چرخشی را فراهم می کنند. هدف این پژوهش بررسی سیستم اتصالات فشاری در معماری چوبی معاصر و تحلیل نقش آن در ارتقای ساخت پایدار و تحقق اصول اقتصاد چرخشی است. پژوهش حاضر از نوع کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است و بر مبنای مطالعات اسنادی، تحلیل منابع علمی و بررسی نمونه های موردی منتخب از پاویون های چوبی، مبلمان تختیک و سیستم های سازه ای مدولار انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که اتصالات فشاری ضمن تسهیل مونتاژ، کاهش نیاز به اتصالات فلزی و امکان دمونتاژ و استفاده مجدد، میزان ضایعات در پایان عمر سازه را کاهش داده و انعطاف پذیری فضایی و عملکردی را بهبود می بخشند. بر این اساس می توان گفت اتصالات فشاری ظرفیت قابل توجهی برای توسعه معماری چوبی معاصر در چارچوب ساخت پایدار و اقتصاد چرخشی دارند.

کلیدواژه ها:

اتصالات فشاری ، معماری چوبی ، ساخت دیجیتال ، مونتاژ خشک ، اقتصاد چرخشی ، پایداری