بررسی نقش مراکز آموزشی و تولیدی صنایع دستی در توسعه اقتصاد محلی و ایجاد اشتغال پایدار جوانان مطالعه موردی ورامین

صنایع دستی به عنوان بخشی از سرمایه فرهنگی شهرها علاوه بر ارزش های هویتی می تواند نقش موثری در توسعه اجتماعی و توانمندسازی گروه های مختلف جامعه به ویژه جوانان ایفا کند. با این حال تحقق این ظرفیت نیازمند ایجاد فضاهایی است که بتوانند میان آموزش، مهارت، فعالیت فرهنگی، تعامل اجتماعی و حضور شهری ارتباط برقرار کنند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش مراکز صنایع دستی به عنوان فضاهای فرهنگی آموزشی در ایجاد فرصت های اشتغال جوانان و ارتقاء مشارکت اجتماعی انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد کیفی انجام گرفته و داده های مورد نیاز از طریق مطالعات اسنادی و تحلیل مفاهیم مرتبط با معماری فضاهای فرهنگی، مراکز چندمنظوره شهری و نقش فضاهای جمعی در توسعه اجتماعی بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که یک مرکز صنایع دستی زمانی می تواند به عنوان زیرساخت فرهنگی موثر عمل کند که دارای ویژگی هایی همچون انعطاف پذیری فضایی، ارتباط میان فضاهای آموزشی و جمعی، امکان تجربه عملی، نمایش فعالیت های فرهنگی و ایجاد محیط های تعامل محور باشد. همچنین تحلیل ظرفیت های شهر ورامین نشان داد که ترکیب قابلیت های فرهنگی، نیازهای اجتماعی و ظرفیت های انسانی می تواند زمینه شکل گیری مرکزی را فراهم کند که علاوه بر حفظ هویت بومی موجب توسعه مهارت های جوانان، افزایش مشارکت اجتماعی و ارتقاء کیفیت زندگی شهری شود. بر اساس نتایج مرکز صنایع دستی باید نه صرفا به عنوان یک فضای آموزشی یا تولیدی، بلکه به عنوان یک فضای شهری پویا و مشارکت محور طراحی شود که میان معماری، فرهنگ و توسعه اجتماعی پیوند ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

مراکز صنایع دستی ، اقتصاد محلی ، توانمندسازی ، جوانان ، اشتغال پایدار ، مشارکت اجتماعی ، اقتصاد خلاق ، ورامین