بازخوانی نقش پدیدارشناختی و زیبایی شناختی کالیوگرافی در تزیینات معماری معاصر دیالکتیک، فرم، نور ماده و هویت فضایی

تزیین در معماری معاصر از یک لایه الحاقی و زاید به عنصری تکتونیک و فضاساز ارتقا یافته است. در این میان هنر کالیوگرافی به عنوان یکی از اصیل ترین جلوه های بصری و فرهنگی نقشی فراتر از نگارش متن بر عهده گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جامع نقش و تاثیر کالیوگرافی در تزیینات معماری معاصر با روشی تحلیلی-توصیفی و رویکرد پدیدارشناسانه تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش واکاوی چگونگی تبدیل کالیوگرافی از یک هنر دو بعدی و متن محور به یک عنصر سه بعدی ساختاری و عملکردی در طراحی فضا با تکیه بر تنوع متریال ها، رنگ، ابزارهای سنتی و مضامین ادبی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که کالیوگرافی از طریق مادی شدن (تنوع متریال از فلز، بتن و گچ تا رنگ های اکریلیک و اجرای دستی با قلم نی) و بهره گیری از غنای شعر و ادبیات، نه تنها کیفیت های زیبایی شناختی فضا را ارتقا می دهد بلکه به عنوان عاملی هویت بخش پیوندی عمیق میان حافظه جمعی مخاطب و کالبد فیزیکی معماری برقرار می سازد.

کلیدواژه ها:

کالیوگرافی ، تزیینات معماری ، مادیت (Materiality) ، گچبری ، رنگ اکریلیک ، قلم نی ، شعر و ادبیات ، معماری معاصر