تحلیل مولفه های توسعه پایدار در معماری و شهرسازی معاصر با تاکید بر رویکردهای نوین طراحی شهری

رشد سریع، شهرنشینی، افزایش مصرف انرژی، کاهش منابع طبیعی و تشدید چالش های زیست محیطی موجب شده است که توسعه پایدار به یکی از مهمترین رویکردهای برنامه ریزی و طراحی در قرن بیست ویکم تبدیل شود. در این میان معماری و شهرسازی به عنوان دو حوزه تاثیر گذار بر کیفیت محیط زندگی انسان نقش مهمی در تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین معیارها و ارزش های حاکم بر توسعه پایدار در معماری و شهرسازی معاصر انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد علمی و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که توسعه پایدار در معماری و شهرسازی تنها محدود به کاهش مصرف انرژی و حفاظت از محیط زیست نیست، بلکه ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی را نیز در بر می گیرد. همچنین بررسی رویکردهای نوین طراحی شهری نشان می دهد که شهرهای هوشمند، محله های کم کربن، ساختمان های سبز و سیستم های حمل ونقل پایدار از مهمترین ابزارهای تحقق پایداری در محیط های شهری هستند. یافته های تحقیق بیانگر آن است که دستیابی به توسعه پایدار نیازمند رویکردی یکپارچه، مشارکت محور و مبتنی بر ویژگی های بومی هر منطقه است.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، معماری پایدار ، شهرسازی پایدار ، شهر هوشمند ، طراحی شهری ، ساختمان سبز