تحلیل تطبیقی تحول عناصر معماری سنتی در آثار فرهاد احمدی (مطالعه موردی فرهنگسراهای دزفول و اصفهان در مقابل سفارت های سئول و استکهلم)

معماری معاصر ایران همواره با مسئله ی بازنمایی و تداوم هویت سنتی در مواجهه با بسترهای متنوع فرهنگی، عملکردی و سیاسی روبه رو بوده است. در این میان آثار فرهاد احمدی نمونه ای شاخص از رویکردی آگاهانه و زمینه محور به سنت معماری ایران محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نحوه ی تحول عناصر معماری سنتی در آثار این معمار به تحلیل تطبیقی چهار پروژه منتخب شامل فرهنگسرای دزفول، فرهنگسرای اصفهان، سفارت ایران در استکهلم و سفارت ایران در سئول می پردازد. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد کیفی و تحلیل تطبیقی چندسطحی است که در آن پروژه ها بر اساس شاخص هایی چون سازماندهی فضایی، میزان انتزاع عناصر سنتی، راهبردهای هویت بخشی و نحوه ی پاسخگویی به زمینه های فرهنگی و سیاسی بررسی شده اند. داده ها از طریق تحلیل اسناد، نقشه ها و مطالعات تطبیقی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان دهنده ی شکل گیری یک روند تحول سه مرحله ای در آثار فرهاد احمدی است؛ از بازنمایی مستقیم و زیسته ی سنت در فرهنگسراهای داخلی به بازتفسیر انتقادی در پروژه های میانی و در نهایت به انتزاع نمادین و غیرمستقیم عناصر سنتی در معماری دیپلماتیک. این روند بیانگر گذار از تجلی فرمال سنت به بازخوانی مفهومی و فضایی آن در پاسخ به الزامات عملکردی، امنیتی و مخاطبان بین المللی است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که تحول رویکرد معمارانه فرهاد احمدی نه به مثابه تغییر سبک، بلکه به عنوان راهبردی آگاهانه و زمینه محور در بازنمایی هویت معماری قابل تفسیر است. این تحقیق با ارائه یک چارچوب تحلیلی امکان مطالعه تطبیقی تحول هویت در آثار معماران معاصر را فراهم کرده و به درک عمیق تری از نقش معماری فرهنگی و دیپلماتیک در بازتعریف هویت معماری ایران کمک می کند.

کلیدواژه ها:

تحلیل ، تطبیقی ، هویت معماری ، معماری معاصر ایران ، بازتفسیر سنت ، فرهاد احمدی