واکاوی نقش فناوری نوین بر ساختار کالبدی ساختمانهای منتخب معماری معاصر ایران نمونه موردی تهران از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر موجب دگرگونی اساسی در فرآیند طراحی و ساخت ساختمان ها شده است. در معماری معاصر ایران به ویژه در شهر تهران گسترش فناوری های نوینی همچون مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، مصالح نوپدید، فناوری های دیجیتال در طراحی، سیستم های هوشمندسازی، اتوماسیون ساختمانی و روش های نوین ساخت تاثیر قابل توجهی بر ساختار کالبدی بناها گذاشته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش این فناوری ها بر سازمان فضایی، فرم، سازه، پوسته و عملکرد ساختمان های منتخب تهران در دوره زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی از تحلیل اسنادی، بررسی نمونه های موردی و تحلیل تطبیقی است. داده ها از طریق مطالعه منابع علمی، تصاویر اجرایی، گزارش های فنی، اسناد معماری و بازدید محدود میدانی گردآوری شده اند. نتایج نشان می دهد ورود فناوری های نوین نه تنها موجب افزایش کارایی سازه ای و ارتقای کیفیت ساخت شده بلکه الگوهای جدیدی در سازمان دهی فضا، فرم یابی پارامتریک، استفاده از مصالح هوشمند و طراحی پوسته های پاسخگو در معماری تهران ایجاد کرده است. در نهایت پژوهش ضمن تحلیل روندهای دهه اخیر معیارها و شاخص هایی برای سنجش میزان تاثیر فناوری نوین بر ساختار کالبدی معماری معاصر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری ، اسلامی ، پوشش گیاهی ، مفاهیم قرآنی ، روایات اسلامی