نگرش های مطرح سالوتوژنیک و نقش آن در طراحی محیط های آموزشی سلامت محور

دنیای امروز، نظام آموزشی با چالش های کاهش حس انسجام دانش آموزان مواجه است که این امر بر یادگیری و رشد آنان تاثیر منفی می گذارد. هدف از این پژوهش تبیین نگرش های مطرح سالوتوژنیک و نقش آن در طراحی محیط های آموزشی سلامت محور می باشد. اهمیت و ضرورت این رویکرد بهبود و رفاه، انگیزه یادگیری و انسجام اجتماعی در مدارس مدرن را نشان می دهد. معضل اصلی فضاهای آموزشی، فقدان و کمبود الگوهای سلامت محور در میان طراحی معماری علوم رفتاری برای ایجاد فضاهای آموزشی است. خلاهای تحقیقاتی عمده شامل کمبود پژوهش های زمین های در این مورد و همچنین نبود چارچوب نظری منسجم برای بهره برداری کیفی محیطی و فضای معماری منطبق بر این نظریه و توجه به سلامت روان و فیزیک دانش آموزان و کاربران اینگونه فضاها است. هدف اصلی ارائه یک مدل مفهومی و چارچوب نظری است که روابط علت و معلولی بین عناصر طراحی فضایی و سلامت محیط آموزشی را روشن کند و راهبردهای طراحی و ارزیابی را برای ارتقای انسجام اجتماعی و احساس تعلق ارائه دهد. سوال اصلی پژوهش این است که چگونه می توان طراحی فضایی مدرسه را به گونه ای در نظر گرفت که هم سلامت روان اجتماعی دانش آموزان را تقویت و هم به بهبود یادگیری و مشارکت آن ها بیانجامد؟ نتایج مورد انتظار شامل پیشنهاد چارچوب های ارزیابی چند بعدی مجموعه شاخص های استاندارد برای سلامت آموزشی و دستورالعمل های اجرایی برای طراحی فضایی انعطاف پذیر فضاهای مشترک امن و مسیرهای ارتباطی بهینه است که با مشارکت فعال معلمان، دانش آموزان و خانواده ها به انسجام اجتماعی و کاهش استرس محیطی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سالوتوژنیک ، محیط های آموزشی سلامت محور ، طراحی معماری