بررسی نظریه زمینه گرایی در معماری منظر

این تحقیق در راستای معرفی روش های تطبیقی یا استفاده از نظریه زمینه گرایی است که به منظور تبیین اهداف و چالش ها و اهمیت موضوع می باشد. شناخت کامل ابعاد نظریه زمینه گرایی و بررسی نظر موافقان و منتقدان و ارائه راهکار مناسب هدف این پژوهش می باشد. از آنجا که مطالعه مورد نظر اکتشافی نبوده و هدف تبیین نیازها با تطبیق ابعاد نظریه زمینه گرایی با خصوصیات بستر سرزمین هدف در منظر سازی است. یافته ها و نتایج زمینه گرایی در هنر از دل توجه به بافت و بستر اجتماعی فرهنگی آثار هنری شکل گرفت و در طول تاریخ در مقابل دیدگاه های مطلق گرا و فرمالیستی ایستاد. این اندیشه به مرور وارد سایر حوزه ها از جمله ادبیات، فلسفه، جامعه شناسی هنر و نهایتا معماری شد و به یکی از پایه های اصلی در نقد و خلق آثار معاصر تبدیل شد، زمینه گرایی باید در معماری از نظر ویژگی های فضایی عناصر بکار رفته و الگوهای رفتاری حس مکان و هویت آن را به زمینه های خود بدهد. با توسعه روزافزون و نگرانی برای یافتن معنای حقیقی هویت نیاز به احیای ویژگی های قدیمی برای پاسخگویی به نیازهای معاصر جامعه وجود دارد. رویکرد پدیدارشناختی و رویکرد روان شناختی و رویکرد تکاملی و رویکرد اکولوژیکی بستر؛ نگاه زمینه گرایی در معماری و معماری منظر را تشکیل می دهد.

کلیدواژه ها:

نظریه زمینه گرایی ، معماری منظر ، توسعه پایدار ، پایداری ، گشتالت