ساختمان های تجاری صفر انرژی در اقلیم گرم و خشک و راهکار بومی سازی در ایران

افزایش مصرف انرژی در بخش ساختمان به ویژه در ساختمان های تجاری ضرورت توجه به رویکردهای نوین طراحی پایدار را بیش از پیش آشکار ساخته است. ساختمان های صفرانرژی به عنوان یکی از راهکارهای موثر در کاهش مصرف انرژی و وابستگی به سوخت های فسیلی مطرح شده اند. با این حال انتقال مستقیم الگوهای جهانی طراحی صفر انرژی بدون توجه به شرایط اقلیمی و بومی همواره با چالش هایی همراه بوده است. هدف این پژوهش، شناسایی معیارهای مشترک ساختمان های صفر انرژی در اقلیم گرم و خشک و تبیین راهکارهای بومی سازی آن ها در ایران است. روش تحقیق این پژوهش ماهیتی توصیفی تحلیلی داشته و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، بررسی منابع علمی معتبر و تحلیل نمونه های شاخص ساختمان های صفر انرژی در اقلیم گرم و خشک است. در این راستا، اصول طراحی اقلیم گرا، راهکارهای غیر فعال، معماری، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و الگوهای معماری بومی ایران مورد بررسی و تطبیق قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که معیارهای مشترک ساختمان های صفر انرژی در این اقلیم شامل کاهش تقاضای انرژی از طریق طراحی معماری، کنترل تابش خورشیدی، بهره گیری از تهویه طبیعی، استفاده از جرم حرارتی و به کارگیری سیستم های فعال کارآمد و انرژی خورشیدی است. نتایج همچنین حاکی از آن است که بومی سازی این معیارها با الهام از عناصر معماری سنتی ایران و تطبیق فناوری های نوین با شرایط محلی می تواند نقش موثری در بهبود عملکرد انرژی ساختمان های تجاری داشته باشد. در نهایت پژوهش حاضر بر ضرورت تلفیق دانش معماری بومی و فناوری های نوین انرژی به عنوان راهبردی پایدار برای توسعه ساختمان های صفر انرژی در اقلیم گرم و خشک ایران تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ساختمان صفر انرژی ، اقلیم گرم و خشک ، ساختمان های تجاری ، معماری پایدار ، انرژی خورشیدی