تحول زیرساخت های شهری در مسیر گردشگری هوشمند در شهرهای هوشمند (مطالعه موردی آمستردام)

در دهه های اخیر شتاب شهرنشینی در مقاصد اصلی گردشگری و شهرهای به سرعت در حال توسعه چشم انداز پیچیده ای از چالش ها و فرصت ها را ایجاد کرده است. شهرهایی که سالانه میلیون ها بازدیدکننده را پذیرا هستند، باید همزمان به فشارهای وارده بر زیرساخت ها، پایداری زیست محیطی و رفاه اجتماعی رسیدگی کنند و در عین حال کیفیت زندگی شهری را برای ساکنان و گردشگران افزایش دهند. در این بستر شهری در حال تحول مفهوم شهر هوشمند گردشگری به عنوان یک محور مهم تحقیقاتی ظهور کرده است. در تقاطع زیرساخت هوشمند، حاکمیت دیجیتال و مدیریت گردشگری، شهرهای هوشمند گردشگری مدل متحول کننده ای برای محیط های شهری هستند که به دنبال تاب آوری، رقابت پذیری و نوآوری هستند. تحقیق حاضر، چارچوبی چندروشی را اتخاذ می کند که تحلیل کیفی، ارزیابی موردی تطبیقی و رویکردهای کمی مبتنی بر داده با استفاده از SPSS از جمله تکنیک های محاسباتی پیشرفته و هوش مصنوعی را ترکیب می کند. برای بررسی این پویایی ها، این مطالعه آمستردام را به عنوان یک شهر نمونه و تاثیرگذار در سطح جهانی در حوزه گردشگری هوشمند تجزیه و تحلیل می کند. این تحقیق با ارزیابی نقاط ضعف آمستردام در دو حوزه به هم پیوسته: توسعه اقتصادی و مدیریت گردشگری در چارچوب یک شهر هوشمند به پر کردن یک شکاف مهم کمک می کند. یافته ها نشان می دهد که اگرچه آمستردام پیشرفت قابل توجهی در جهت تبدیل شدن به یک شهر هوشمند پیشرفته داشته است، اما پتانسیل قابل توجهی برای گسترش استفاده از هوش مصنوعی و بهینه سازی محاسباتی برای ایجاد سیستم های شهری پاسخگوتر و سازگارتر باقی مانده است. تجزیه و تحلیل کمی با استفاده از خوشه بندی K-means در SPSS دو الگوی شهری عملکردی از نظر آماری متمایز را در آمستردام شناسایی کرد که نشان دهنده مناطق گردشگری هوشمند با شدت متوسط و بالا هستند. نتایج یک ساختار فضایی قطبی شده را نشان می دهد که تحت تاثیر تراکم، گردشگری، تقاضای جابجایی، پوشش زیرساخت های هوشمند و فشار محیطی قرار دارد.

کلیدواژه ها:

پایداری ، شهری ، شهر هوشمند ، توسعه زیرساخت های هوشمند ، مطالعه موردی آمستردام