پایداری با نماهای کوانتومی تطبیق پذیر ساختمان

با تشدید چالش های محیط زیستی نظیر تغییرات اقلیمی و افزایش انتشار گازهای گلخانه ای نیاز به تحول در پارادایم های رایج طراحی ساختمان بیش از پیش احساس می شود. نماهای سنتی استاتیک به دلیل عدم توانایی در تطبیق با شرایط متغیر محیطی نه تنها کارایی انرژی ساختمان را محدود می کنند بلکه تاثیر مستقیمی بر کاهش آسایش حرارتی و بهره وری ناکافی از نور روز دارند. از این رو توسعه و به کارگیری سیستم های نماهای تطبیقی به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر در راستای دستیابی به اهداف توسعه پایدار و کاهش مصرف انرژی در بخش ساختمان مطرح می شود. این پژوهش با هدف بررسی پیشرفت های اخیر در این سیستم ها و تحلیل پتانسیل آنها در بهبود شاخص های عملکردی ساختمان انجام شده است. روش کار کیفی است و جمع آوری اطلاعات از طریق کتابخانه و اسناد و مدارک انجام شده و روش تحلیل داده نیز توصیفی تفسیری است که با مطالعه و واکاوی ویژگی های فناوری های نوین از جمله مواد هوشمند و نانوساختارها در این حوزه به گردآوری و تحلیل داده ها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که نماهای تطبیقی با واکنش پویا به محرک های محیطی نه تنها قادر به ارتقای چشمگیر کارایی انرژی و تامین آسایش ساکنان هستند، بلکه می توانند زمینه ساز تعریف استانداردهای جدید در طراحی پایدار و ارائه راهکارهای نوآورانه به معماران و متخصصان باشند.

کلیدواژه ها:

نماهای تطبیق پذیر کوانتوم ، نمای جنبشی ، پایداری با نما