بررسی مفهوم معماری بیوفیلیک

بیوفیلیا، مفهومی است که به ارتباط غریزی انسان با طبیعت اشاره دارد و در طراحی بیوفیلیک به عنوان رویکردی در معماری برای ادغام طبیعت در فضاهای ساخته شده به کار می رود. این رویکرد فراتر از استفاده صرف از گیاهان به دنبال ایجاد تعامل معنادار بین انسان و طبیعت است تا سلامت جسمی و روحی، خلاقیت و پایداری محیطی را ارتقا دهد. با تکیه بر علوم زیست شناسی، روان شناسی و معماری طراحی بیوفیلیک از دو رویکرد مستقیم استفاده از عناصر طبیعی مانند نور و گیاهان و غیر مستقیم الهام از الگوهای طبیعی بهره می برد. این مفهوم ریشه در تاریخچه طولانی ارتباط انسان با طبیعت دارد و در معماری سنتی ایرانی و آثار معمارانی چون فرانک لوید رایت و نورمن فاستر نمود یافته است. طراحی بیوفیلیک با تحریک حواس پنجگانه و ایجاد فرم های کالبدی هماهنگ با طبیعت فضاهای سرزنده و پایداری خلق می کند که پاسخگوی نیازهای انسان و محیط است. حال با توجه به اهمیت این موضوع، در پژوهش حاضر به بررسی مفهوم معماری بیوفیلیک، رویکردهای آن، اهداف و مواردی از قبیل اشاره شده است.

کلیدواژه ها:

بیوفیلیا ، طراحی بیوفیلیک ، فرم ، کالبدی ، پایداری